Everyday adventures of Sir Knight Óttar.

The knight woke up by his messenger vailing, he just sat there by the knights bed, screaming from the top of his lungs. Not giving a damn if he annoyed the knight. 
Sir Óttar finally gave in, struck his hand towards the messenger and asked him what message was so important that it couldn't wait until he woke up.

The messenger admitted that he did in fact not know the context of the message, but it read: "I request on to thee that you get on to your message system, I have some great thing to tell thee."

The knight stumbled from his bed and found some new undergarments. The undergarments were nicely decorated with pictures and text. Although he did not understand the text, he wore them with pride due to the picture of a cute little duckling.
They read: "Ceci n'est pas un jonet" But that mattered not at this time, his services were needed and he intended to answer that call as soon as he could.

He got onto the messenger system but found no dire cries for help. Only pegans, blabbering about their measly lives. The knight became annoyed of the interruption of his sleep, until a message came up in front of him.
"How were our plans of watching re-enactments of stories and epic battles tonight?"
The knight finally woke up completely and answered: "I can be there by midday but I do not know the placement of thy castle"
The wench: "The placement of my castle is not relevant, meet me at the closest market" And then she left abruptly.

The sudden disappearance of the wench alarmed him but he decided to keep to the plan and meet her at the market at midday. 
But no knight can meet a wench with greasy hair and smelling like a bum.
He walked over to his shower and twisted the knobs made from the teeth of dragons he slayed in battle.
Just before he managed to get himself wet, he noticed that he lacked the hair revitalizing potions. This meant that he had to get dressed and leave his castle to get some more potion from the towns witch.

He got dressed in clothes he had aquired on his travels through France, and left the castle on his noble steed. The trip was short but he knew it would not be easy to get the potion. He arrived at her house, it was clean and maybe just a tad over lit.
But he knew that was just a front, because he knew that behind that were her chambers where she cooked the local brats and gave the leftovers to the homeless to keep them loyal to her.

The knight walked the corridors of her house wich were laid with merchandise. He found what he needed and grabbed it, he proceeded to the exit where she would sit and wait for her payment. He handed her the potion and she swinged it by a dwarf wich bleeped of joy whan he recognized the potion, most likely she used him to take inventory. But today she differed from her norm, she asked for a fair price and actually smiled. This baffled the knight and he started to wonder what could have changed her attitude so greatly. Maybe she just got a new broom or a staff, or perhaps she finally got the attention of a unlucky man. Who knows but all that mattered now was that he should get home to his bath. 

He knight proceeded to take a shower and clean his persona, But some of that ointment poured down his forhead and into his eyes, he screamed in terror as he thought he was going blind. Was that what the damned witch was so happy about, could it be that she would risk her life like that? But as more water passed over his face the pain ceased and he calmed down, he could see, but was still a bit shaken. 
Still glad he got to keep his eyes. 

He got dressed, but made sure he didn't over dress to the occasion. He sprayed on some scents he got from France also, supposed to drive any young woman mad with desire. He would see tonight if that would proove to be a lie.

Continued tomorrow.

Þá er því lokið.

Vegna mikils annríkis og leti komu myndir ekki fyrr en núna...


Fyrir klippingu og rakstur.


Vekrið hafið.



Hálfnaður, Núna verður ekki snúið aftur.


Berrassaður í framan og lít út fyrir að vera 10 ára... yayy fyrir því, ég fann æskubrunninn.

Eftir að ég rakaði mig skutlaði ég Dóra heim og ég get svarið það, mér var kalt í framan.

En núna eru prófin að byrja og ég get ekki sagt annað en að þetta sé ógeðsleg Próftafla hjá mér.
Þriðjudagur, Jarðfræði 103.
Miðvikudagur, Ísl 503.
Fimmtudagur, Spæ 203.
Föstudagur, LOL 103.
Mánudagur, Stæ 303.
Fimmtudagur, Líf 113.

Fyrstu 4 prófin, öll í röð. Enginn dagur á milli til að lesa og ég er Byrjaður núna og er Gjörsamlega að rotna. Alls ekki sniðugt sko.
Það eina sem ég hugga mig við er að eftir prófin er það Djamm og svo smá kvíld frá þessu brjálæði.
Ef þið ætlið að gera eitthvað sniðugt helgina 14.-16. des. endilega látið mig vita ;)

Á morgun.

Á morgun, fimmtudaginn 29. Nóvember.....
Mun ég raka mig, ég er skíthræddur um það að húðin undir skegginu sé hvítari en allt annað og að ég verði með "draugaskegg".
S.s. að það sé hvítt far verður eftir skeggið  þar sem að húðin hefur ekki séð ljós í 3 ár

þannig að ég held að ljósatímar séu málið eftir raksturinn. Einhver til í að splæsa ?

Prófin eru að byrja og ég sé fram á að eiga mér ekki líf næstu 2 vikurnar.

ég að leita mér að vinnu því að einhvernvegin verð ég að borga í bensínhákinn... Nei, ég vil ekki gista undir rúmi hjá þér með 3 músum þó þú borgir mér... Sheeesh, sumt fólk.

Einn nágranni minn í Jarðfræði steinsofnaði í tíma í gær. Ég skipti mér ekkert að honum en þegar það fór að koma að lokum tímans ákvað ég að vekja hann. Þegar ég er að fara að ýta í hann tek ég eftir því að hann er búinn að slefa þennan líka myndarlega poll á borðið, og þegar ég segi poll þá meina ég eins og einhver hafi ætlað að fá sér 2 staup en ekki hitt.
Sexy sko *rolleyes*
Ég vek hann og ég held að ég hafi bara aldrei séð nokkurn mann vera jafn vandræðalegan og þegar hann sá pollinn. ég hló bara að honum og hélt áfram að fylgjast með. Ég lít aftur á hann og sé þá að pollurinn er horfinn... ég er ekki viss um að ég vilji vita hvernig hann losaði sig við hann.

Þegar ég mætti í skólann var hálkan á planinu alveg svaðaleg. Ég kem á Vr4 og tek eftir því að mustang stendur á miðju planinu eiginlega fyrir öllum, fer hliðiná honum og tek þá eftir því að dekkin eru að verða spinnegal. Allt í botni en ekkert hreyfist bíllinn.

Ég finn mér stæði og legg þar, þegar ég kem aftur að mustanginum er hann enn á nákvæmlega sama stað og nokkrir strákar að ýta, en þeir eru ekki að fá neitt betra grip en bíllinn. Ég stend þarna í smástund og hlæ að þeim. Gott að geta byrjað skóladaginn með smá hlátri


Myndir af nýja mér koma á morgun og get ég lofað því að ég mun líta út fyrir að vera 10 ára :p

smá viðbót... gamalt með bloodhound gang ;)

you're pretty when I'm drunk
you're pretty when I'm drunk
you're pretty when I'm drunk
And I'm pretty fkn drunk

Ég.....

Afhverju er ég eins og ég er núna?
Afhverju getur ekkert gengið hjá mér?
Afhverju.... afhverju fæ ég bara ekki að vera ánægður aftur?

Fyrir ári endaði samband mín og Beggu, og eru örugglega margir sem segja að ég ætti að vera löngu kominn yfir þetta.
En ég vil gera allt hreint fyrir mínum dyrum... ég hata hversu lokaður ég er.

Í gegn um nær allan grunnskólann var ég lagður í einelti. Daglega var mér strítt, sagt að ég væri ljótur og að ég væri furðulegur. Já kannski er ég ljótur, kannski er ég furðulegur en ég held að fólk geri sér enga grein fyrir því hversu mikinn skaða það getur gert með þessum orðum. Með árunum myndaði ég mér skel sem varði mig... gallinn varð svo að skelin varð of þykk. Ég bar ekki neinar tilfinningar til nokkurrar manneskju, ekki einnar einustu. Það sást þó ekki, ég var ( og er) glaðlegur innan um annað fólk, en undir niðri, engar tilfinningar, allt grátt, steindautt.

Í 9. bekk gerðist það svo að ég kynntist stelpu. Þessi stelpa hét Begga, þetta var í fyrsta skipti sem ég hafði virkilega talað við stelpu af viti. Við töluðum saman daglega í langan tíma um það bil 2 ár. Ég sýndi vinum minum mynd af henni einhverntíman í tölvutíma og sagði; "Þessa stelpu ætla ég að fá".  

Eftir 10.bekk kom svo stóri dagurinn, ég sló til og hafði mig í það fara að hitta þessa stelpu. Ég fékk Áka sem þá var vinur minn til að skutla mér þangað. Ég var með hjartað gjörsamlega í brókunum, þetta var gott hverfi og svo virtist að því ofar sem ég fór í götuna voru húsin alltaf stærri og flottari. Ég ætlaði að tapa mér í panikki en einhvernveginn hafði ég mig í það að drösla mér útúr bílnum og að húsinu... Hún opnaði dyrnar og ég varð eins og einhver hefði opnað á mér hnakkann og fengið sér smá bita... ég gat ekki sagt orð.
Hún brosti vandræðalega og við gerðum okkur grein fyrir því að við vissum hvorugt hvað við ættum að segja. Hún fékk mig til að labba með sér útí vídjóleigu að skila spólu, við gerðum grín að því hversu kjánaleg við værum og ákváðum að tala bara um eitthvað kjánalegt og svo halda áfram útfrá því...Það virkaði, við byrjuðum að tala saman og svo þögnuðum við ekki fyrr en ég þurfti að fara. En það var eitthvað skrítið við þetta, ég gat talað við þessa stelpu af fullri einægni, alveg áhyggjulaus og án allrar tilgerðar. Að hitta menneskju sem þú hefur aðeins séð á mynd í svo langan tíma verður svo súrrealískt, næstum eins og draumur.
Við byrjuðum að hittast reglulega og á afmælisdaginn hennar tók ég þann litla pening sem ég átti og keypti armband handa henni. Fyrsta skipti sem ég hef gefið gjöf, þar sem ég þurfti þess ekki mig bara langaði til þess.
Svo um það bil mánuði seinna var hægt að segja að við hefðum byrjað saman. Það var aldrei nein dagssetning á því, þetta gerðist hægt og rólega án nokkurs þrýstings.
Ég var í skýjunum, mér leið loksins eins og ég væri einhvers virði loksins. Vinir mínir öfunduðu mig, ég var alveg óendanlega stoltur af henni. Hún var það besta sem ég sá við sjálfan mig. Og það sem best var, ég byrjaði að ríf niður skelina, í staðinn kom gleði.. ég var loksins orðinn glaður, algerlega tilgerðarlaust.
Tíminn leið og allt var í góðu, en eitthvað breyttist ég fékk leið á þessu, afhverju veit ég ekki.
En ég vissi eitt, ég vildi ekki missa hana. Ég hélt áfram og leyfði þessu tímabili að ganga yfir, sem það gerði.
En þá var eitthvað breytt. Eins og fyrir þetta tímabil hafi mér bara líkað virkilega vel við hana, en eftir það , þá tel ég mig geta talað um að hafa virkilega elskað hana.

Ég gerði alltaf eins vel við hana og ég gat, ég gerði allt fyrir hana, ef hana vantaði eitthvað þá sótti ég það, ég nuddaði hana og dekraði við hana hvenær sem hún vildi.

Eins og margir vita þá var ég lengi að vinna í því að klára bílinn minn. Það sem enginn tók eftir var að í 3 mánuði gerðist ekkert.
Á þeim tíma var ég að safna fyrir svolitlu öðru......... Hring.
Ég var tilbúinn til þess að biðja þessa stelpu um að vera með mér það sem eftir væri og ætlaði ég að bera spurninguna fyrir hana eftir jólaprófin fyrir ári.
En þá kom bomban.... hún fór.
Ég brotnaði saman, ég vissi ekki hvernig ég átti að vera, allt í einu var stærsti partur lífs míns, Farinn.
Ég fór varla út úr húsi næstu mánuðina nema vera í glasi, en þeir sem þekkja mig vita að ég fór ekki að drekka fyrr en eftir sambandsslitin.

Ég sökk í þunglyndi og eitt sinn var það orðið svo slæmt að ég ætlaði að klára þetta... ég var búinn að ganga frá öllu og ætlaði mér burt. Ég tók upp símann til að slökkva á honum, akkurat þá fékk ég sms, það var frá stelpu sem ég hafði látið mig dreyma um en ég vissi að ég gæti aldrei náð.
Þó hún viti það ekki þá bjargaði hún mér...

Seinna kom þó í ljós að þetta er manneskja sem alltaf er að leita að einhverju betra.

Þarna kemur eineltið aftur inn, þegar ég missi Beggu kom aftur það ástand að allir litir voru horfnir. Skelin kom upp aftur og tók við daglega lífinu.  Undir niðri leið mér eins og manni sem hefði fengið sjónina, og misst hana aftur.... saknaði einhvers sem hann hafði öðlast í smá stund.

Það sem ég hef líka tekið eftir er að stelpur virðast alltaf falla fyrir gaurum sem eiga þær engan vegin skilið. Oftast skíthælar sem líta á kærusturnar sínar sem sjálfsagðan hlut. Þessir gaurar virðast kannski spennandi en samt falla stelpur alltaf fyrir þeim jafnvel þó þær viti hvernig þeir eru, þær halda alltaf að það breytist.

En núna er Begga í háskólanum og hún er að breytast meir og meir. Hún er að verða djammtýpan sem ég gjörsamlega þoli ekki. Þannig að ég er að missa hana á fleiri en einn veg, ekki aðeins er hún farin frá mér heldur er hún að breytast í eitthvað sem ég þoli ekki.  Mér finnst sárt að sjá þessa indælu, innilegu stelpu sem hún var, Hverfa.

Kannski er ég bara einmana og þarf einhvern til að þykja vænt um, en hvaða stelpa lítur á gaur sem er enn í rusli eftir þá síðustu. Þetta er vítahringur. Og ég lendi alltaf í því að verða hrifin af stelpum sem seinna enda svo með gaurum sem bera  gjörsamlega enga virðingu fyrir þeim. Ég geri mér grein fyrir því að ég er kannski ekki eins spennandi, en fjandinn hafi það, ég mun þó koma fram við þær eins og þær eiga skilið.

Nú ætla ég að enda þetta þó að ég eigi margt eftir ósagt...

Þið sem leggið í einelti.... Þið gerið ykkur ekki grein fyrir því hversu rosalegan skaða þið gerið manneskjunni.
Stelpur, Hafið einhverja sjálfsvirðingu, hættið að láta fávitana fíflast með ykkur.

Begga, ég sakna þín, en ég veit að við getum aldrei verið saman aftur hversu mikið sem ég vil það. Það mun alltaf vera einhver tregi á milli okkar. Ég mun aldrei geta treyst þér jafn vel og ég gerði og mér mun alltaf finnast eins og ég sé kostur númer 2.
bæ.

Nú ætla ég að reyna að halda áfram með lífið og koma mér uppúr þessu. Þó ég viti að það verði erfitt.

Allt skítkast afþakkað.

Óttar.

látið ykkur þetta nægja.

Vegna einskærrar leti verður bloggið ekki merkilegt að þessu sinni.
Amlet heimtaði að ég setti þetta inn. mér líður eins og 14ára smápíkz með þetta á blogginu mínu... en hvað um það.

1. Þekkirðu mig?
2. Hvað heiti ég fullu nafni?
3. Hefuru kysst mig? ;*
4. Langar þig að kyssa mig? ;*
5. Hefurðu eða langar þig að gera eitthvað meira? 
6. Hversu lengi hefuru þekkt/ kannast við mig?
7.Hvernig eru augun á mér á litinn? o.O
8. Hversu vel helduru að þú þekkjir mig?
9. Hefuru logið að mér?
10. Veistu uppáhaldsmatinn minn?
11. Hvað myndiru gera ef ég kæmi heimtil þín nakinn?
12. Í hvað flokk myndiru flokka mig, td. emo, hnakki..?
13. Hefuru séð mig nakinn?
14. Hvað er það vandræðalegasta sem hefur gerst á milli okkar?
15. Er eitthvað sem þú bara getur ekki sagt mér?
16. Hefuru einhverntíma verið "skotin/n" í mér?
17. Afhverju gerðiru þessar spurningar ?
18. Eitthvað að lokum?
19. Ætlaru að setja þetta á þína síðu?

Akureyri

Um helgina var planað að fara til Akureyrar á söngkeppni framhaldsskólanna.
Ferðin átti fyrst að byrja á föstudegi og þá væri sveitaball útá landi. Svo á laugardegi væri söngkeppnin og svo ball eftirá.
Vegna lélegrar þáttöku var ferðin stytt í eina nótt, ég skildi það ekki alveg því að ekki var þetta dýrt. Sérstaklega ef tkið er til greina hvað aðrir skólar þurftu að borga.
T.d. þá þurfti Versló að borga 9000kr fyrir eins dags ferð meðan við áttum að borga 4900 fyrir 2ggja daga ferð.
 
En á laugardagsmorgun var lagt af stað og allt í gúddí, ferðin gekk vel og mættum við á Akureyri um fimmleitið.
Við komum okkur fyrir og svo var farið niðrí bæ að redda sér að éta. Eftir góðan subway fórum við í sína hvora áttina. Ég fór í heimsókn til Birnis frænda og sátum við bara á spjallinu meðan keppnin fékk að gaula í sjónvarpinu. Lagið hennar Nönnu var frábært og finnst mér að hún hefði átt að vinna, og ég segi þetta ekki því að hún er úr sama skóla heldur var þetta bara flott hjá þeim. Við frændur settum á mute þegar kom að laginu frá VMA , við bara nenntum ekki að hlusta á það :/
En þau unnu og ætla ég ekki að segja neitt gegn því. Við fengum þriðja sæti og allt í gúddí með það.

Svo kom að ballinu, ég er hneykslaður á FS-ingum ég sá 4 samnemendur á ballinu, ég gafst fljótlega upp á því og fór niðrí bæ. Oghvað haldiði, þar finn ég alla úr hópnum mínum á chillinu bara. ég er með þeim í smá stund, fæ mér smá að éta og meðan ég er að troða ostborgaranum í andlitið á mér rekst ég á Þóru Björgu, hún stelur helmingnum af borgaranum frá mér og á meðan er hún að tala um það hvað hún megi ekki éta þetta því hún fái alltaf í magann. Svo dregur mig svo í einhvern skemmtistað fyrir utan miðbæinn. Eftir svona 15 min hverfur hún og ég ákveð að koma mér uppí skóla aftur því að hann lokar kl 5.

þar steindrapst ég á gólfinu og svaf vel til hádegis. þá átti að leggja af stað heim en Arís, Sigga og Maríanna ákváðu að vera týndar.
Þær fundust svo hjá Brynju sem er víst einhver þekkt ísbúð þarna fyrir norðan. En ég verð bara að segja það að ísinn þeirra er virkilega skrítinn... það er svo mikið af sykri í honum að þú sérð hann virkilega í ísnum, ef ég á að líta út fyrir að hafa lært eitthvað í efnafræði í vetur þá segi ég að lausnin hafi verið ofmettuð.
Ég svaf svo nánast alla leiðina heim og náði að vaka til að horfa á Scarface sem ég hafði aldrei séð áður :P

Ferðin var góð og ég skemmti mér virkilega vel  en eins og ég sagði áður, þáttakan hefði mátt vera betri.


Núna á miðvikudaginn verður svo krufning á svíni ílíffræði, ég hlakka svo rosalega til.
Ég veit samt eki afhverju en mér finnst alveg ógeðslega gaman að skera með svona læknahnífum.

Auðvitað verð ég með myndavélina að leika mér eitthvað og kannski reynir  maður að stela sér smá beikoni fyrst að það er nú þarna.

Loksins.

Já krakkar mínir, ég lifi.

Ég var að koma heim frá Manhattan núna á þriðjudaginn og djöfull er ég þreyttur. Ekkert grín að búa þarna held ég, maður mun aldrei tíma því að leigja taxa hvert sem maður fer. þar af leiðandi mun maður fara að labba eins og maniac.
Meðan ég og pabbi vorum þarna þá gengum við um það bil 6-8 tíma á dag... Brutal.
Og til að gera það enn verra var ég á nýjum skóm og er núna með massíft hælsæri :/

En loksins keypti ég mér alvöru myndavél, Canon 400D rebel xti.
Á enn eftir að læra smá á hana en það er bara gaman :D Hún tekur alveg æðislegar myndir, núna þarf ég bara að læra að finna áhugaverða hluti XD

En svo var ég alls ekki að nenna í skólann þegar ég kom heim. Vakna kl 9 í Manhattan vera á fullu allan daginn, fara svo í flug kl 8 fljúga í 5 tíma, mæta til kef kl 6:45 um morguninn, hlaupa í gegn um leifsstöð, heim í sturtu og svo beint uppí skóla kl 8.
Ekki alveg í ástandi til þess að læra neitt.. :P

Svo í gær fór ég og gaf blóð, rosa gaman og svoleiðis. Finnst samt að þau mættu gefa manni eitthvað að gera meðan mar er að láta sjúga úr sér blóðið. T.d. setja svona "hvar er Valli" plakat í loftið en bara ekki setja neinn Valla þannig að þú finnur hann aldrei og verðir ekki leiður á því fyrr en eftir 3 gjafir sem er alveg heillangur tími.

Eftir blóðgjöfina var ég bara hress og allt í gúddí. En í morgun var sagan öðruvísi, ég "vaknaði" ef svo má segja, mér leið eins og draug og er búinn að vera í allan dag eins og ég hafi ekkert vaknað, frekar pirró :/  kannski er ég bara of lítill til að mega gefa blóð, má ekki við því að missa hálfan lítra :D
Samt frekar spes að fá að halda á volgum poka með blóðinu sínu í.

Svo í dag skrapp ég í bæinn með buxur sem ég keypti úti. En eins og vanalega þá get ég ekki bara keypt buxur og farið svo í þær, NEIII ég verð að láta stytta þær. Hef aldrei keypt buxur og labbað útúr búðinni í þeim, ALDREI.

Skrapp svo til afa og ömmu eftir það sagði þeim frá ameríkuferðinni og keyrði afa svo uppí apótek.

Á Reykjanesbrautinni keyrir fólk enn eins og fífl, á venjulegu brautinni safnast upp röð þar sem einhver keyrir á 70 og enginn kemst framúr. Svo þegar sá mongó kemur á tvöföldunina keyrir hann á 120... þúst WTF það er sami hámarkshraði þar og á venjulega kaflanum. Lendi í svona gimpum nær alltaf þegar ég þarf að fara á brautina.

Svo á Siggi litli afmæli á morgun og ætla ég kíkja til hans með flösku í hönd og myndavél í hinni.

En hér eru myndir síðan úr ferðinni, http://flickr.com/photos/7302403@N08/ 
Þær eru ekki margar akkurat núna en ég er enn að uploada.

Keila, gomparar,

Daginn krakkar mínir, ég hef einfaldlega bara verið illa upplagður til þess að blogga síðastu 2-3 vikur.

En ég hef samt ekki setið aðgerðarlaus,

Fyrir 2 vikum fór ég í keilu með Ómy, Kristjönu,Kristjáni og Katrínu. Vanalega væri það ekkert súper hlutur til að blogga um, en það sem var spes var að þettavar fyrsta skiptið mitt á ævinni sem ég fer í keilu. Það fyrsta sem ég tek eftir er að keiluhöllin er troðfull og auðvitað er maður þá skíthræddur við það að líta út eins og einhver algjör n00b. En svo sá ég að örugglega 70% fólksins þarna inni var EMO lið, þannig að það var ekkert þarna til að hræðast. Maður fer ekki að taka nærri sér hvað svoleiðis pakk fer að gagnrýna mann ;)

En já, við byrjuðum og mér til mikillar furðu þá gekk mér bara vel, hitti keilurnar og alles :D og ég var aldrei í neðsta sæti.
Svo kemur í eitt skiptið að Kristjáni að gera, Ómy kallar á hann að reyna að negla bara. Kristján tekur tilhlaup og svo neglir hann, kúlan skoppar og neglir í súluna hægra megin við hann, skoppar af henni yfir hans braut og næstu til vinstri lendir á 3ju braut, skoppar af henni yfir eina enn og lendir svo á fjórðu braut frá okkur og tekur niður 5 keilur um leið og einhver stelpa ætlar að gera. (OOOG anda)
Við auðvitað ætluðum að deyja úr hlátri og mér leið miklu betur eftir þetta því að það var ekki séns að ég geti gert eitthvað asnalegra :D
Svo allt í einu fór fólk að birtast þarna sem ég kannaðist við, Þarna kom Björn og þá komst ég að því að kallinn á kærustu. ( Uss Björn minn, verður að láta mann vita svo mar sé ekki alger kjáni þegar mar rekst á þig með henni)

Pottþétt eitthvað sem ég mun gera aftur.



Svo í þessari viku fékk ég smá póst sem sagði mér að það biði mín pakki uppí tolli á stórhöfða. Ég spennist allur upp og fer þangað eins fljótt og ég get. 
Dempararnir mínir voru komnir, ég fer að vinna í því að leysa þá út en þá kemur sjokkið, það kostar mig fkn 36000kr að leysa þá út. Helvítis rugl.
Fáránlegir skattar á bílavarhlutum. En hvað kallar maður annars coilover kerfi á íslenskunni?? Gormur+dempari=Gompari?? ég veit það ekki en þangað til að ég finn betra orð þá nota ég gompara.
En þetta lítur allt of vel út til þessa að fara undir bílinn, ég er viss um það að ég mun þrífa demparana jafn oft og bílinn sjálfan :O

"

Núna í vikunni rústaði ég svo Sál prófi ég er ekki að trúa því hvað mér gengur vel með þetta fag, ég er að elskaða að það gangi a.m.k. eitthvað upp hjá mér.

Núna er eitthvað rosa ball hjá skólanum á morgun og ég kemst ekki þó að mig langi, helvítis tollur að hirða alla peningana af manni.
Á morgun á ég líka að vinna í 3 klukkutíma hjá einhverju fyrirtæki í kef til þess að styrkja sveltandi fólk í malaví...EN HVAÐ MEÐ FÁTÆKA NÁMSMENN HÉR HEIMA???

En núna segi ég þetta bara gott og reyni að fara að lúlla mér fyrir morgundaginn.

Cool

Muniði eftir því hvað það var auðvelt að skemmta sér þegar maður var yngri?
Ég man eftir því, að fara út í hraun var hreinasta ævintýraferð, ferð uppá Þorbjörn var bara smá flipp.
En núna.... núna er mikið erfiðara að hafa gaman, það þarf allt endilega að kosta peninga. Ég tel mig hafa fundið vandamálið, fólk tekur sig of alvarlega.
Hvenær gerðir þú síðast eitthvað ofur asnalegt og lést þig engu skipta þó að einhver myndi sjá þig? Er það ekki bara soldið mjög langt síðan?

Ég SAKNA þessa tíma. síðasta skipti sem ég man eftir að hafa algerlega sleppt af mér beislinu og bara látið vaða var í 10. bekk.

Við strákarnir vorum á lani uppí félagsmiðstöð og við vorum bara 7 bestu vinir þarna, ekkert að hafa áhyggjur af því að einhver færi að gagnrýna mann.
Vorum búnir að vaka í einn og hálfan sólarhring og ætluðum okkur alls ekki að sofna. Mikill sykur var notaður til að auka í svefngalsanum.
Þá kom þessi líka geðveika hugmynd. "FÖRUM Í FELULEIK!!!"
Serðir monster var settur í kerfið í félagsmiðstöðinni og svo var byrjað. Við vorum að þessu örugglega í tvo, tvo  og hálfan tíma.... Þetta var Geðveikt.

Það sem við upplifðum þarna var hrein og algerlega óspillt ánægja, engar áhyggjur bara gaman.

Ég skora á hvern þann sem les þetta, að hringja í vini sína og bara láta vaða á fyrstu hugmyndina sem kemur upp. Kíló, fótbolti, skotbolti.

Muniði eftir því hvað hugmyndaflugið var miklu meira þá heldur en nú?
Vandamálið er ekki að það sé bara hætt eða horfið, heldur að þú ert hætt/ur að nota það eins og áður. Ég get sagt þér nákvæmlega hvenær mitt hugmyndaflug ákvað að yfirgefa mig.

Ég flutti í nýja götu í Grindavík og var kynntur fyrir strák í næstu götu, hann hét Pétur. Hann átti tölvu, þar var hægt að sitja heilu dagana og láta tölvuna leiða sig. Við þurftum ekki að hugsa, bara bregðast við því sem gerðist á skjánum.
Ég gat sest fyrir framan tölvuna og hún kom með hluti úr hugmyndaflugi annarra, ég fékk að nota þeirra hugmyndir og uppátæki mér til skemmtunar.
Hversu dýrt vilt þú borga þessa einföldu afþreyingu??
Núna finnst mér skiptin ekki hafa verið þess virði.

Þegar ég eignast krakka þá er það svolítið sem verður passað uppá, að viðhalda þessari hreinu lífsgleði sem lengst. Ég ætla ekki að vera einn af þessum foreldrum sem banna allt en það verða takmarkanir á tölvu og sjónvarpi.
þó það sé auðvelt að láta annaðhvort tölvuna eða sjónvarpið sjá um barnapössunina, þá er fólk ekki nógu upplýst um afleiðingar þess.

Vissuð þið að því meira sem barn notar annaðhvort tækið þá margfaldast líkurnar á athuglisbresti og álíka kvillum? Ástæðan er sú að það er allt að gerast svo hratt á skjánum og barnið fer að venjast þeim hraða.
Alvöru heimurinn endar í því að ganga of hægt og heldur ekki athygli barnsins, þegar á þetta stig er komið er ekki aftur snúið, þá þarf bara að læra að vinna með vandamálinu.

Ekki stytta ykkur leið í uppeldi barnanna, það kemur engum til góða.



Ég man eftir barninu í mér, ég leyfi því að hlaupa laust af og til.
Núna er komið að þér að prufa það.

Kveðja, Óttar.

Enn einn dagurinn.

Rosalega virðist ég vera andlega fjarverandi í tímum nýlega.
í gærkveldi fékk ég þá flugu í höfuðið að það væri próf í dag, ég fer og les á fullu en hringi svo í Polla til að fá það á hreint hvort það sé ekki örugglega próf.
Hann segir mér að ég sé bara í rugli og það sé ekki fyrr en á miðvikudaginn.
En þá var ég búinn að bíta þá flugu í mig og sannfærði mig um það að þá væri bara próf í Landafræði,Las þá vitleysu þangað til að ég sofnaði ofaní bókina :P

Viti menn, aftur var þetta bara della í hausnum á mér, en ég las þó almennilega fyrir tímann ;)

Hjalti sem á "Hnakka" 3000gt-inn virðist vera alveg ánægður með myndatökuna mína, fyrst að honum finnst myndirnar vera nógu góðar í auglýsinguna.

"Hnakki"

Ég er byrjaður á litlu project-i með innréttinguna á Stelthinum.
Fyrst að einhverjum snilling tókst að brjóta lista í innréttingunni í bílnum mínum með hausnum *hóst*magga*hóst*
Hjalti seldi mér listann sem mig vantaði en hann var klæddur svörtu Fleather (fake leather) ég tók leðrið af honum reddaði mér meiru af svoleiðis og tók snið eftir því og er núna að klæða allan efri partinn af innréttingunni.
loksins verður allur bíllinn eins að ofan og neðan.

OMG..... þið munið kannski eftir því þegar ég talaði um æfingakúluna mína.
Það er víst til Extreme útgáfa af henni, úr STÁLI og chrome-i.

 

Vinir og vandamenn, ég ætlast til þess að þið takið þessu sem stóru *HINT* um jólagjöf ársins handa mér ;)

En ég finn svefngalsann læðast uppað mér, og til að viðhalda geðheilsu þeirra sem eru hér að lesa ætla ég að hætta núna.

GN. Óttar